دادههاي ISI شامل 17300 مجله، كتاب و گزارش همايش در حوزههاي علوم، علوم اجتماعي، هنر و علوم انساني است، اين منابع علمي از ميان منابع مربوط به قريب 110 كشور جهان انتخاب شدهاند. بخش مهمي از اين دادها شامل اطلاعات 9300 مجله از كشورهاي جهان است كه اطلاعاتشان به صورت ساليانه فهرست ميشود.
ISIكليه اطلاعات كتابشناختي مجلات تحت پوشش خود را ثبت ميكند، اين اطلاعات شامل نام مجله، شماره مجله، تعداد صفحات مجله، چكيده مقالات به انگليسي (كه معمولا خود نويسندگان آن را تهيه ميكنند)، نام و نشاني مؤلف و ناشر، و همچنين مراجع استنادي هر مقاله است.حجم عظيم اطلاعات ISI به محققان امكان ميدهد كه از پيشينه تحقيقاتي موضوع مورد علاقهشان و همچنين آخرين تحولات و پيشرفتها در زمينههاي آن مطلع شوند، به اين ترتيب ميتوان با قاطعيت اعلام كرد كه ISI فراگيرترين پوشش براي نشريات پژوهشي جهان به زبانهاي مختلف بوده و به همين دليل در بررسي وضعيت علمي كشورها معمولاًَ به آمارها و دادههاي آن استناد ميشود.
ISI به منظور ارائه خدمات آگاهيرساني جاري و برطرف كردن نيازهاي بازيابي كاربران، پوشش جامعي از مجلات معتبر و مهم هر رشته را جمعآوري ميكند كه البته اين جامعيت الزاماًَ به معناي فهرست شدن همه مجلات نيست.
فهرست كردن همه مجلات نه فقط از لحاظ اقتصادي غير عملي است بلكه تحليل نوشتارهاي عملي نشان داده است كه فهرست كردن تمام مجلات ضرورتي ندارد. چرا كه طبق قانون برادفورد معلوم شده است كه ميتوان تمام نتايج اصلي و مهم را در مجموعه نسبتاًَ كوچكي از مجلات يافت. در اواسط دهه1930 برادفورد دريافت كه نوشتار اصلي هر رشته علمي حداكثر متشكل از 1000 مجله است و بيشترين مطالب مرتبط با موضوع مورد نظر نيز توسط تعداد اندكي از اين 1000 مجله منتشر ميشود. او متوجه شد كه مجلات هسته پيشينه اصلي هر گروه موضوعي را تشكيل ميدهند و موضوعهاي مرتبط با هر رشته در تعداد كمي از نشريات منتشر ميشوند. بعلاوه تحليلهاي اخير كه بر مبناي استنادهاي علمي صورت گرفته، نشان داده است كه تنها مجموعهاي از 150 مجله جهان تقريباًَ نصف استنادها و يك چهارم كل مقالات را شامل ميشوند. همچنين معلوم شده است كه هستهاي از حدود 3000 مجله تقريباًَ 75% كل مقالات منتشر شده و 90% مقالات استنادي را در بر ميگيرد. البته بايد گفت كه اين تركيب ثابت نبوده و مدام تغيير ميكند. بر اين اساس مسوليت اصلي گروه ويراستاران ISI شناسايي و ارزيابي مجلات جديد و مفيد براي كاربران و كنارگذاشتن مجلاتي است كه ديگر چندان مفيد نيستند.